"Rechtmatigheid versus risicomijding"

Ben de Vries

Het zal niet makkelijk zijn om deze twee bij elkaar te brengen. Rechtmatigheid, conform de wet. Risicomijding, vermijdt elk vorm van risico, en dat laten samenkomen in een Europese aanbesteding!Het zal niet meevallen om binnen de lijnen te blijven. Je wil zo graag netjes aanbesteden volgens de (rechts)regels, maar de reikwijdte van die regels zijn niet beschreven. Interpretaties van artikelen worden aan rechters overgelaten. Kan je het nog wel goed doen als inkoper?

Eén van de kenmerken van de overheid is om zoveel als mogelijk risico’s uit te sluiten. Voor aanbestedingen houdt dat o.a. in dat het bestek dicht geschreven wordt. Af en toe heb je als goedbedoelende inkoper het idee dat je als doelwit in een kermisschiettent bent belandt. Is er eigenlijk iets wat niet voor meerdere uitleg vatbaar is? Je wordt er niet vrolijker van als zelfs de rechter bij vergelijkbare zaken tot vonnissen komen die met elkaar in tegenspraak zijn.

Als inkoper moet je vooral zelf je weg weten te vinden. Inkoper is in ieder geval geen beroep voor bange mensen. Je moet beslissingen nemen of adviezen verstrekken die juridische gevolgen kunnen hebben. Dat is ook het dynamische aan dit vak. Iedere aanbesteding heeft daarmee iets spannends in zich. Als inkoper moet je niet alleen de inkooptechniek beheersen, maar ook over een stevige juridische kennis beschikken, en, niet onbelangrijk, je moet diplomaat zijn. Zowel intern als naar buiten gericht toe. Je moet een behoorlijk portie overtuigingskracht hebben om collega’s mee te krijgen om voor een bepaalde aanpak te kiezen en vooral boze bedrijven weten te overtuigen van je objectiviteit en oprechtheid ten aanzien van je gunningbeslissing. Aanbesteden houdt namelijk niet op bij de gunning. Er breekt dan een spannende periode aan hoe afgewezen bedrijven gaan reageren. Gaan ze procederen? Realiseer je dat de beroepstermijn van 15 dagen niet zaligmakend is.

Een rechter kan daar anders over denken.