Duurzaamheid, nieuwe religie of ideologie?

Ben de Vries

Prachtig initiatief. Laten we zuinig zijn op onze  aarde. Gelijk mee doen. Zeker met inkopen kunnen we prachtige “duurzame” resultaten behalen. Alleen vraag ik me af of dit niet de nieuwe religie of ideologie wordt? Onzin! Vindt u? Wat dacht u hiervan?

In het laatste half jaar van 2007 heb ik een aantal studieconferenties, workshops en seminars bezocht om voor mijn gemeente kennis over en de huidige stand van zaken rondom duurzaamheid op te halen. Ook mijn gemeente moet in 2010 voor minimaal 50% duurzaam inkopen. Daar is niets mis mee. Wie wil dat niet dat onze aarde nog een tijdje meegaat?  Je wilt je kinderen toch niet laten opdraaien voor de rotzooi die wij nu met z’n allen aanrichten? 

Maar, ik merkte ook dat een aantal overheidsorganisaties, de provincies voorop, een nieuw taakgebied aangeboord hebben. Op de bijeenkomsten die ik bezocht was ik niet te beroerd om mee te doen aan de discussies, waarbij ik me uiteraard bekend maakte en wie ik vertegenwoordigde. Na afloop van de verschillende sessies  werd ik ingesloten door projectleiders, projectmanagers, projectuitvoerders en projectcoördinatoren. Niet allemaal tegelijk  natuurlijk, maar het ging de hele dag wel zo door op die bijeenkomsten. Allemaal hadden deze projectmensen dezelfde vraag aan mij of mijn gemeente bereid was om te participeren in hun duurzaamheidproject. Mijn gemeente kon dan rekening op subsidie!
Allemaal hadden ze een projectbudget, een projectmissie en projectdoelstelling, nu moesten er nog deelnemers (lagere overheden) aangetrokken worden. Maar ……….deze projectmensen kenden elkaar helemaal niet.  Ze kenden elkaars projecten niet. De projecten liepen wat betreft missies en doelstellingen kris kras door elkaar heen. Het lijkt, let op, het lijkt want ik ben dit niet nader gaan uitzoeken, of er allerlei initiatieven in razend tempo aan het ontstaan zijn. Ik ben nergens enige vorm van coördinatie of afstemming tegen gekomen.

Is duurzaamheid soms de nieuwe bestaansreden geworden voor een aantal afdelingen of diensten van hogere overheden? Afdelingen/ diensten waarvan de taak er eigenlijk op zit, maar die zich niet willen laten opslokken of passeren door (lagere) overheden die het vervolg of verdere ontwikkeling van hun oorspronkelijk taak beter kunnen uitvoeren? Of, is er gewoon geld teveel?

De indruk die ik krijg, maar ik zit niet in de positie om dit uit te zoeken of te onderzoeken, is dat er wildgroei aan de gang is. Sommige afdelingen/ diensten van hogere overheden en aan haar gelieerde of gesubsidieerde stichtingen en organisaties lijken druk bezig te zijn om nieuw bestaansrecht te creëren. Om te scoren op duurzaamheid, want sinds “Al Gore” doet dat het bijzonder goed in de media. En die media bereiken lijkt daarbij zelfs belangrijker dan de duurzaamheid. Zijn we nu zo modieus geworden, dat we ons niet meer afvragen of ons duurzaamheidproject echt helpt? Zijn we helemaal niet meer in staat om over de schutting te kijken en eens niet te gooien maar contact te maken, te overleggen, werkafspraken te maken, af te stemmen en met zijn allen,dus niet alleen je eigen clubje, trots te zijn op het resultaat. Zo van: hé collega’s dat hebben we met zijn allen eens goed gedaan.

Ik ben er niet gerust op. Ik wacht op de eerste berichten in diezelfde media over duurzaam mislukte projecten.