Ben de Vries

Er worden nogal wat voornemens en plannen gepubliceerd door de landelijke en lokale  politiek  om geld te pompen in het bedrijfsleven om zo de economie weer leven in te blazen.
Er zijn ook gedegen onderzoeken gepubliceerd waaruit blijkt dat dit niet zomaar en al helemaal niet op korte termijn moet gebeuren.  Maar voor de politiek is de korte termijn juist haar speelveld. Hoe moet de politicus anders scoren? Het publiek verwacht “ACTIE” van de politiek en geen afwachtende houding.  Er komt een economische crisis aan! Wat moet je als politicus dan kiezen, het rationele verstand of de emotie?

Als politicus en als zittend bestuurder zou je ook eens naar alternatieven kunnen kijken. Zeker op lokaal niveau zijn er kansen om gericht het bedrijfsleven te steunen, zonder dat dit gepaard hoeft te gaan met grote sommen geld. Beschouw het eigen betaalgedrag eens aan een leverancier. Hoe vaak worden de facturen binnen de uiterste betaaltermijn verricht? Bij een regelmatige overschrijding zou hier voor het bedrijfsleven de eerste winst kunnen worden behaald, door als overheid tenminste binnen de uiterste betaaltermijn te betalen. Verder zou overwogen kunnen worden onmiddellijk en direct te betalen (uiteraard na controle van de levering of dienst). Het levert een betaalkorting op van gemiddeld 2%. Is toch geld!Zelfs kan overwogen worden om die betaalkorting niet te incasseren, maar deze te “schenken” aan de leverancier. Kost niks extra’s en laat een sympathieke indruk achter bij het bedrijfsleven, vooral het MKB.

Er kan nog verder gegaan worden door als korte termijn bankier op te treden voor bepaalde bedrijven. Te denken valt aan voorfinanciering bij orders die aan leveranciers worden gegeven. Uiteraard onder voorwaarden, het is tenslotte gemeenschapsgeld. Met name bedrijven wier kredietwaardigheid door financiële beoordelingsinstituten laag worden ingeschat en waar banken weer hun advies vandaan halen, zouden in aanmerking kunnen komen voor dergelijk voorfinanciering. De boeken van dergelijke bedrijven moeten dan wel op tafel om de risico’s in te schatten. Maar normen moeten heel wat soepeler worden toegepast dan het bankwezen doet.

En alles voor de korte termijn. Geen langlopende leningen, maar relatief bescheiden leningen gerelateerd aan de duur van de opdracht(en) die de betreffende overheid verstrekt. Deze leningen moeten ook als “tijdelijk” worden gepresenteerd. Het helpt het bedrijfsleven, ook al is het op een bescheiden wijze. Het laat in ieder geval zien dat de (lokale) overheid serieus een handje wil helpen. De bedoeling is om het bedrijfsleven de crisis door te helpen. En als we de berichten moeten geloven kan dat nog wel even duren.

Een dergelijke manier van geld investeren is heel wat vriendelijker dat het parkeren bij een of andere IJslandse bank.

Ben de Vries