Ben de Vries

De kredietcrisis hakt er stevig in, ook bij de overheid. De gemeenten bijvoorbeeld worden bezuinigd op de uitkering uit het Gemeentefonds. Taakstelling heet dat in jargon, zo´n 20% aankomend jaar. Ga er maar aan staan.

Inkopers worden in één keer belangrijk voor de gemeenten. Zij dienen  een deel van de bezuiniging van 20% op te vangen, door aanbestedingen uit te schrijven waarbij scherp op de prijs wordt beoordeeld. Het wordt weliswaar niet zo hard gezegd, het gaat tenslotte om een betere prijs/ kwaliteit verhouding uiteraard, maar reken maar dat de nadruk snel op prijs zal komen te liggen. Waar ga we dan naar toe? Waarschijnlijk zullen een groot aantal bedrijven laag inschrijven met hun prijzen en tarieven, want men wil toch business naar binnen halen, de schoorsteen moet roken tenslotte. Er zullen contracten afgesloten gaan worden waarbij lage(re) tarieven en prijzen het kenmerk zullen zijn.  Misschien weinig op aan te merken, zo werkt nu eenmaal de markt, van een aanbiedermarkt naar een vragermarkt en weer terug, mettertijd. Alleen, moeten we daar nu gelukkig mee zijn? Waarschijnlijk niet.

We bevinden ons mondiaal in zeer slechte economische omstandigheden, die verder reiken dan de bekende slingerbeweging van aanbieder naar vraag en omgekeerd. Niet alleen de overheid is in geldnood, veel bedrijven bevinden zich daar al in en de banken, de kredietverleners, de financiers van de economie, voorop. Het risico bestaat dat bedrijven uit wanhoop (te) laag inschrijven om maar de opdracht naar binnen te halen. Om vervolgens de contractafspraken niet te kunnen naleven, met als gevolg een ontploffende relatie met de opdrachtgever.

Een andere aanpak zou kunnen zijn om eerst eens in de eigen (inkopende)organisatie te onderzoeken hoeveel geld er voor iets beschikbaar is. Welke prijs is betaalbaar voor de eigen organisatie en onder de huidige omstandigheden reëel voor de leverancier. Dat houdt in een prijs die tenminste op kostprijs  of iets daarboven ligt.Doel van dit alles is om elkaar door de crisis heen te helpen.

Voor inkopers ontstaan dan nieuwe tijden. Het inkoopgilde zal zich serieus moeten gaan verdiepen in wat iets, een dienst, een goed, een werk, moet kosten. Bij werken wordt al een directiebegroting opgesteld, waaraan de geoffreerde prijzen worden gespiegeld. Dat kan ook bij andere producten en diensten. Tracht een kostprijs te berekenen en neem die mee in de aanbesteding. Laat de inschrijvers erop reageren. Die weten heel goed welke prijs ze in rekening moeten brengen. Hanteer een zekere flexibiliteit betreffende de prijs, zodat kredietcrises, olielekcrises en vulkaanascrises gedurende de looptijd van een contract verrekend zouden kunnen worden. Ook dat wordt dan aan de voorkant van een aanbesteding meegenomen. Als het allemaal juridisch mag natuurlijk (ik denk het wel).

Ben de Vries