Ik zie geen dilemma. Met Armand meen ik dat de contracten het auteursrecht weergeven. Gevoeligheid van informatie speelt geen rol, want die kent het Auteursrecht niet. Da's VIR-BI materiaal.

Is de uitwerking van de professional, dan maakt het niet uit of een overheidsinstan tie daar onlangs gebruik van kan maken: eigendom is er ongeacht wie er gebruikt van maakt of voordeel van heeft. Is het van de professional,da n mag hij/zij ermee doen wat hij/zij wil. Alle algemeen verkijgbare modellen die daarin zijn gebruikt worden niet beperkt door nadere contractuele afspraken: wat openbaar is blijft openbaar.

“Vooral omdat het een overheidsorgani satie is, moet dit toch gedeeld kunnen worden” slaat wel aan. Dit is de kern van het commerciële metier en bestuurlijke efficiëntie. Private professionals die hier handig in zijn hebben concurentievoor deel. Dit levert mogelijke efficiëntie en prijsvoordelen op voor de toekomstige opdrachtgevers. Aan de andere kant: weinig is irritanter dan iets wat de burger al een keer heeft betaald (of door de overheid gemaakt) meermalen opnieuw aan diezelfde burger wordt verkocht. Is dit dan het dilemma? Nee. Als je transparant blijft en bij andermans intellectuele eigendom er duidelijk bij zet van wie wat is, dan is veel kou al uit de lucht, lijkt me. Wees informatie van Word-bestanden voor, want ik weet hoe het voelt om erachter te komen als je een (zij het verbasterde vorm, tant pis!) je je eigen bestek als product verkocht krijgt. Die slijt heel langzaam uit je geheugen.

Zolang het om modellen en methodieken gaat lijkt mij niet dat sprake is van gevoelige inhoudelijk informatie. In dat geval zie ik niet in waarom de informatie niet kan worden gedeeld.

M.a.w. ben je transparant of doe je aan achterkamertjes politiek.... Het eeuwige politieke dilemma....