Na ampel beraad en geen nuttige richtlijnen van derden heb je, gezien het belang dat er blijkbaar aan wordt gehecht besloten om bij elke aanbesteding voor dienstverlening (waar nog niets over duurzaamheid écht “geregeld” is) een paar wensen op te nemen over duurzaamheid en deze in de scores, zo mogelijk, mee te laten wegen.

Je klant is echter bang dat de dienstverleners worden afgeschrikt. Moeten ze aan zoveel (minimum-)eisen voldoen en wensen beantwoorden… moeten ze ook nog informatie gaan verstrekken over dubbele beglazing, vuilafvoer, tonercartridges, roetfilters, OV-beleid… op deze manier schrijven ze wellicht helemaal niet in!

Wat zou je doen? De klant proberen te overtuigen van het nut en de noodzaak? De klant confronteren met de kabinetsplannen? De klant de keus te laten (want die is immers verantwoordelijk voor het opstellen van de eisen en wensen)? Of wat anders?

Antwoord Donald Heertje

Elke keer dat ik in mijn dagelijkse praktijk aan kom met “duurzaamheid” komt er een licht meewarige blik op de gezichten van mijn interne klanten. Kan iets met mij of mijn manier van communiceren te maken hebben maar naar mijn stellige overtuiging heeft dit meer te maken met: “moet er weer iets zo nodig”.
Natuurlijk heb je gelijk John… Klant betaalt en bepaalt.
Met duurzaamheid dus maar een beetje doormodderen en ons best  blijven doen om in ieder geval (zo mogelijk) de leverancierspartijen van e.e.a. bewust te maken want zo gauw een gedeelte van de gunning afhankelijk wordt van MVO-aspecten, hoe klein dat gedeelte ook is, motiveert dat wél… Ook dat merk ik (gelukkig) in de dagelijkse praktijk