De interne klant is al jaren gewend om opdrachten “onderhands” te gunnen. Klein onderzoekje hier, wat grotere daar en weer een kleinere in de planning. Opgeteld op 4 jaars basis… enfin…

Men is normaliter gewend om bij de gunning de referentieprojecten voor minstens 40% te laten meetellen en als professioneel inkoopadviseur van het team wordt je nadrukkelijk gevraagd om deze gedragslijn ook bij de europese aanbesteding te hanteren. Tegelijkertijd meen je te weten dat er vermoedelijk hooguit 5 leveranciers zijn die een raamovereenkomst aan zouden willen en kunnen gaan, waardoor deze wens geen onderscheid maakt. Liever zou je de weging anders inrichten om het onderscheidend vermogen te maken.

Wat zou je doen in dit geval? Laat je reactie achter....

Behandeling Case door Donald: Beoordelen in de gunning van referenties

Als een interne klant al jaren lang zichzelf uitmaakt voor inkoper; tja dan kun je het als “pro” lastig krijgen om duidelijk te maken hoe men als pro inkoopt en helemaal in de context van “Europees”.
We blijven zitten tussen allerlei vuren en die van onze interne klant is vaak de belangrijkste want zoals het nog altijd is: je klant betaalt je…..
In deze situatie is een niet-openbare procedure die een vorm van het wegen van referentieprojecten toestaat niet een reële optie; integendeel: die zou zelfs het effect kunnen hebben dat je met alle leveranciers verder zou moeten ook al hebben ze referentieprojecten die maar net aan de minimumeisen voldoen. Mijn oplossing zou zijn om referentie-achtige criteria op te nemen als gunningcriteria. Cases en hoe men die zou aanpakken; al dan niet vanuit eerdere ervaringen spreken vaak net zoveel boekdelen (en vaak meer) dan wat men ergens anders heeft gepresteerd.

Groet

Donald