De aanbestedende diensten stellen zich veel te mechanisch op met betrekking tot de aanbestedingsregels. Alle eisen en verklaringen uit de richtlijnen worden opgenomen, ook al heeft dit weinig toegevoegde waarde. Aanbestedende diensten zoeken ook te veel naar zekerheden en gefixeerde oplossingen en bieden weinig ruimte voor innovatieve concepten. Beschrijvingen worden tot in de kleinste details door de aanbestedende diensten geformuleerd, gevoed door de gedachte dat men volledig ingedekt wil zijn en zal zoeken naar garanties. In praktijk blijkt dat door de aanbestedende diensten vanuit een juridische invalshoek gekozen wordt voor het zwaarste contract, wat gepaard gaat met hoge kosten voor het bedrijfsleven. Ook constateert de markt dat er een kwalitatief verschil bestaat tussen de uitvoering van de aanbestedingen tussen aanbestedende diensten bij de provinciale afdelingen in de duidelijkheid van de opdrachten.  

Kosten 

Vooral in de voorfase van een aanbestedingsproces, leiden de aanbestedingregels relatief tot hoge (transactie-)kosten. Een inschrijving zorgt ervoor dat men soms deskundigen op het gebied van aanbestedingsregels moet inschakelen voor het juist opstellen van offertes of dat men hiervoor gespecialiseerd personeel in dienst moet hebben of opleiden. Een positieve match tussen de kosten en de kans dat men een opdracht krijgt is bij een openbare aanbestedingsprocedure met veel inschrijvers, laag. Doorgaans ontvangen potentiele leveranciers geen vergoeding van de aanbestedende diensten voor de offertes.  

Ongelijke posities

Belangenorganisatie zoals het MKB-Nederland geven aan dat het MKB te weinig kansen krijgt om mee te doen met EU-aanbestedingen. Grotere organisaties die sneller een passende offerte kunnen doen, lijken vaker met de buit aan de haal te gaan. Voor het MKB tikt de schaalfactor flink in het nadeel ten opzichte van grotere bedrijven. Kleinere bedrijven staan vaak op achterstand vanwege de hoge eisen die gesteld worden, een zekerheidsgevoel bij de opdrachtgever. Argumenten die de perceptie ondersteunen zijn dat kleine bedrijven relatief veel kosten moeten maken om goed mee te kunnen doen bij het aanbesteden. Inhuren van deskundigen en complexiteit van procedures verhogen de voorinvesteringen. Samenwerkingsverbanden om alsnog in aanmerking te komen voor een overheidsopdracht, leiden tot organisatorische en juridische inspanningen die veel MKB'ers niet kunnen opbrengen. De markt ervaart in praktijk dat de voordelen van aanbesteden worden overheerst door de nadelen. Met name zelfstandige ondernemers met een jarenlange relatie met bijvoorbeeld een locale overheid, merken dat ze door de Europese aanbestedingsverplichting vaak buiten de boot vallen.

Afsluitend

Er lig voor de overheid nog een schone taak om alle niveaus in het bedrijfsleven te betrekken bij de diverse ( innovatieve) aanbestedingsvormen, waarbij de nadruk ligt op het toelichten van de wet- en regelgeving en de (on-) mogelijkheden die inkoopafdelingen ervaren binnen de Europese aanbestedingsrichtlijnen. Ook in dit proces kennen diverse partijen een eigen verantwoordelijkheid en zijn er enkele winnaars, maar vaak ook vele verliezers. Gelijk aan sportwedstrijden, bepaalt de mate van sportiviteit in dit soort trajecten de sfeer bij toekomstige aanbestedingen.