Nijkerk was dit jaar het toneel van de Nevi Inkoopdag, met als titel van het congres Inkoop 2.0.  De titel deed me nieuwsgierig vermoeden dat we in een nieuw tijdperk waren aanbeland. Dat we het met inkoop over een totaal nieuwe boeg zouden gaan gooien. Een geweldige line-up van inkoophoogleraren was door Facto en Nevi opgetrommeld om hun visie met ons te delen. De centrale vraag was ‘Wat zijn leveranciersrelaties ons waard? Of, interessanter nog, wat zouden ze ons waard moeten zijn?’

Als je met een leverancier een contract sluit, ga je een relatie aan. Ik vergelijk dat vaak met trouwen. Je belooft elkaar plechtig om voor een lange tijd bij elkaar te blijven. ‘In goede en in slechte tijden’. Maar in de praktijk wordt dat vaak uitgelegd als ‘in goede tijden pluk ik de zoete vruchten’ en ‘in slechte tijden zien we wel weer’. Niet echt trouw natuurlijk. En ook niet de beste manier om met je leveranciers om te gaan. Als je niet oppast, wordt het snel het verhaal van de tien kleine negertjes. Eén stikte in zijn drankje, toen waren er nog negen…

Zie verder column: Wim Nieland, Trouw tot in de eeuwigheid