Opdrachtgevers maken misbruik van hun aanbestedingsmacht en schuiven het liefst zo veel mogelijk risico’s af naar de markt. Bijna elk bouwcontract heeft een of meer van dergelijke onredelijke contracteisen.

De stichting Marktwerking Installatietechniek bundelde een aantal saigante voorbeelden in het boekje ‘Onredelijke voorwaarden?’ Het zijn voorbeelden van afwijkingen uit contracten voor recente projecten. Het betreffen voornamelijk openbare en niet-openbare aanbestedingen die in – disciplinaire – percelen zijn aanbesteed. Nog altijd komt het merendeel van de installatieopdrachten via uitgewerkte bestekken op de markt. Daarbij wordt nog steeds 80 procent van de opdrachten gegund op laagste prijs en wordt kwaliteit niet meegewogen.

Bij de installateurs gaat het om 5300 bedrijven en 130.000 werknemers. De jaarlijkse omzet van ruim 11 miljard euro komt voor 45 procent via aanbestedingen op de markt. En juist bij die overheidsopdrachten gaat veel mis, constateert directeur Pieter van de Eijnden van SMI.

Vijf voorbeelden van onevenwichtige contractvoorwaarden
•Verrekening van meer- en minderwerk vindt plaats bij eindafrekening. Het gestelde in paragraaf 40, lid 1 uavti is niet van toepassing;
•In afwijking van paragraaf 9 lid 7 van de uavti wordt het werk niet goedgekeurd als er nog kleine gebreken of andere restpunten in welke vorm dan ook zijn;
•Aan termijnsverlenging kan door de aannemer geen recht op bijbetaling worden verleend;
•De aannemer dient rekening te houden met een eigen risico van 2000 euro per gebeurtenis voor rekening van de aannemer;
•In tegenstelling tot het gestelde in pargraaf 10, lid3 aan de uav blijft schade aan het werk tot de oplevering voor rekening van de aannemer, tenzij de aannemer aantoont dat de schade te wijten is aan de vervroegde ingebruikneming.

Bron en lees verder:  Cobouw.nl  ( artikel Ingrid Koenen)